թիւ 7 · 2020

Արուեստի վերջաւորութիւնը

Արթիւր Տանթոյ

Սոյն փորձագրութիւնը արուեստի վերջաւորութեան վերա­բե­րող տեսութեանս դէմ քննա­դատու­թիւն­­նե­­րուն ի պատասխան՝ փիլի­սոփայական պաշտապանութիւն մը կ՚առա­ջար­կէ։ Պաշտպանութիւնս խնդրոյառարկայ կը դարձնէ յաջորդաբար արուեստի սահ­մանումը, գեղարուեստական որակի յղացքը,գեղագիտութեան դերը, իմաս­տասիրութեան եւ արուես­տի յարաբերութիւնը, «Ասի­կա ար­ուե՞ստ է» հարցումինպատասխանելու կերպը, «Նկար­չու­թեան մահուան» եւ «արուեստի վերջաւորութեան» միջեւ տարբերութիւնը,պատ­մական երե­ւակայութիւնը եւ ապագան, ան­զատորոշելի հակատիպեր գործա­ծող մե­թոտը, ինչպիսին էՈւորհոլի Brillo Boxը եւ Brilloի տուփերը որոնց կը նմանի ան, նմանակութեան տրա­մա­բանու­թիւ­նը Հեկելի ար­ուեստի վերջաւորութեան տեսու­թեան եւ իմ առաջար­կա­ծիս միջեւ տարբերու­թիւնը։ Այս պաշտ­պա­նողականփոր­ձա­գրութիւնը կ՚ընդար­ձա­կէ եւ կ՚ամրապնդէ After the End of Art: Con­temporary Art and the Pale of His­tory (Արուեստի վերջաւորութենէն ետք. ժամանակակից արուեստ եւ պատ­մու­թեան շրջափակը, 1997) գիրքիս մէջարուեստի վերջաւորութեան մասին առաջադրուած դրոյթը։