թիւ 7 · 2020

Օրիենտալիզմ

էդուարդ Սայիդ

Orientalism գիրքին ներածութիւնը արեւելահայերէն թարգ­մա­նու­թեամբ լոյս տեսած էր 2014ին, Արտերիա-ի կայքէջի վրայ։ Առաջին երկու պար­բերութիւնները կ՚արտա­տպենք հոս Շուշան Աւագեանի մասնաւոր արտօնութեամբ։

I.

1975-1976 թուականների ահաւոր քաղաքացիական պատե­րազ­մի ժամանակ Բէյրութ այցելած միֆրանսիացի լրագրող ափ­սո­սանքով գրել էր քարուքանդ արուած կենտրոնի մասին, որժամանակին այնկարծես թէ պատկանել է Շատոբրիանի եւ Ներվալի Օրիենտին”: Տեղի առումով նա իհարկէ ճիշտ էր, յատ­կապէս որքանով դա վեր­բերում էր եւրոպացու: “Օրիենտկամ Արեւելք (the Orient) ասուածը գրեթէեւրոպական յօրի­նուածք էր եւ հին ժամանակներից ի վեր եղել էր ռոմանտիկայի, տարաշխարհիկմարդկանց, հետապնդող յիշո­ղու­թիւնների ու բնատեսարանների, ուշագրաւ փորձառութիւն­ների վայր: Այժմայն անհետանում էր, ինչ-որ տեղ այն արդէն անհետացել էր. “արեւելքիժամանակը սպառուել էր: